Dotan is geen superheld. Wie wel?

Dotan is geen superheld. Wie wel?

 

Studenten staan onder grote druk om te presteren. Elke keuze die je maakt drukt een blijvende stempel op je leven en als je nu ‘verkeerd’ kiest of een kans laat liggen, lijkt dat iets wat nooit meer te corrigeren zal zijn. Alles wordt vastgelegd en vereeuwigd op het internet. De prestatiedruk is zowel online als offline enorm en dat geldt niet alleen voor studenten. De verwachtingen zijn bovennatuurlijk. Er zijn meerdere verhalen van mensen in de spotlight die toegeven er doorheen te zitten. Ze lijken superhelden maar blijken ook maar mensen te zijn. En hoe zit het met iedereen daar tussenin? Zijn we dan allemaal maar ‘gewoon’ mensen?

 

Asociaal

Het is al jaren bekend dat je volgers en likes kan ‘kopen’, maar dat is nep. De trend is dat alles meer echt moet zijn. Op social media worden op de achtergrond groepen gemaakt van ‘echte’ mensen of beheerders van accounts die op elkaars berichten reageren. Is dat anders? Er zijn tegenwoordig ‘real’ Instagram accounts waar influencers hun echte leven laten zien. Maar in hoeverre is iets echt als je alsnog stilstaat om het vast te leggen, bewerken en een pakkende tekst te schrijven?

Life is what happens when you’re busy taking selfies

We zijn allemaal onzeker en nemen maatregelen om hier niet mee geconfronteerd te worden. Toegeven dat iets moeilijk gaat is de grootste uitdaging van deze tijd. Want vergelijk jezelf eens met de rest. Dat doe je onbewust al continue. Iedereen om je heen behaalt moeiteloos de doelen waar jij zo naar verlangt, lijkt wel. Hoe moedig moet je dan zijn om in jezelf te geloven en enkel te vertrouwen op jouw talent?

 

Superhelden

We saboteren ons geluk door er alles aan te doen om onze angsten niet onder ogen te hoeven komen. Op social media worden levens gecreëerd die te mooi zijn om waar te zijn en we geloven dat dit haalbaar is. Sterker nog, we doen er alles aan om dit schijngeluk te etaleren en gaan er zelf in geloven. We gedragen ons als superhelden omdat dit is wat we van elkaar verwachten; je zegt dat alles goed gaat totdat je een burn-out hebt en je lichaam letterlijk aan de noodrem trekt. Of we negeren ons lijf totdat er diabetes wordt geconstateerd.

Ook ik ben mijzelf wel eens volledig voorbij gelopen omdat ik enkel doelgericht was en niet de tijd nam om naar mijn lijf en mijn gevoel te luisteren. Net als ikzelf hebben weinig mensen in mijn omgeving de klap zien aankomen omdat ik simpelweg nooit ruimte had gegeven aan het gevoel dat het niet meer ging. Daar lijkt geen ruimte voor. En dan nog is het een heel proces om kritisch naar jezelf te kunnen kijken en toe te geven dat niemand anders dan jij deze situatie heeft veroorzaakt.  Pas daarna kan je werken aan een staat van zijn waarin jij jouw uitdagingen omarmt en kwaliteiten op waarde weet te schatten zonder bevestiging van buitenaf.

 

Iedereen Dotan

Dotan, iemand die muziek maakt vanuit zijn hart en van wie niemand had verwacht dat hij een leger aan nepacounts nodig zou hebben viel van zijn voetstuk toen bleek dat hij toch zo ver was gegaan. De volgende schok kwam toen hij ook nog eens niet overal openheid over leek te geven.

We zijn geschokt dat iemand dit kan doen. Maar wat zegt het over hoe we naar elkaar kijken? Deze artiest was zó onzeker over zijn levenswerk dat hij een keuze maakt om zichzelf te beschermen tegen het allesverslindende internet. Het was zijn grootste onzekerheid, zijn diepste geheim. Maar de behoefte om zijn muziek te laten spreken was even groot. Een innerlijke strijd die je voor je gevoel met niemand kan delen. Is het dan verwonderlijk dat hij, zelfs nadat alles op tafel lijkt te liggen, moeite heeft om dit hardop zeggen, waarschijnlijk nog voordat hij het aan zichzelf heeft durven toegeven?

En wie zijn wij om te oordelen? Heb jij soms geen angsten of uitdagingen die je liever niet onder ogen komt? Vond je de muziek van Dotan alleen maar mooi omdat een nepacount dat ergens dicteerde? Ben jij niet geraakt als iemand iets negatiefs zegt over iets dat jij als een deel van jou ziet? Accepteer jij jezelf volledig of is er toch nog werk aan de winkel?

Ben jij bereid om écht naar jezelf te kijken? Ga de uitdaging aan en vraag een gesprek aan.

 

Share on whatsapp
WhatsApp
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email
Skip to content